استاد حاجی آقا یکی از سازندگان ماهرو خوب سازهای سنتی بوده و به همین خاطر او را استاد خطاب می کردند. در کارش واقعاً استاد بوده و آثاری بس ارزنده از خود به یادگار گذاشته است. می گویند استاد مدتی در مشهد کار کرده و پسران اوشاهرخ و علی هم سازندة سازهای سنتی بوده اند.علی کارهای سنگین را انجام می داده و شاهرخ کارهای سبک را نیز فروشندگی و چرخانیدند مغازه بر عهده او بوده است چون آن زمان تار خریداران فراوانی داشته است. آنها تعداد زیادی تار می سازند و به نقاط مختلف ایران می فرستادند و بدین وسیله درآمد و شهرت زیادی کسب می کنند. سازهای آنها تقریباً خوش صدا و از نظر قیمت برای شاگردان مبتدی مناسب بوده است. اما با بودن تار یحیی و برادران صنعت و ملکوم، نوازنده ها رغبتی به سازهای شاهرخ نشان نمی دادند. در میان کارهای شاهرخ، تارهای خوش صدانخبه هم وجود داشته است شاهرخ نوعی تار ساخته بود که هشت سیم داشت و معتقد بود که تار را تکمیل کرده ولی مورد قبول واقع نشد. شاهرخ برای شناساندن کارهایش چند نوع مهر روی آنها می زد و حتی عکس خود را زیر سیمگیر نصب می کرد، فکر می کنم همین تبلیغات بیش از حد، کار او را سست و معمولی جلوه داد.

کیفیت کار استادان معروف با کارهای شاهرخ قابل قیاس نبود. البته از این نظر که بهای کارهای شاهرخ زیاد نبود و به وفور تولید می شود و در دسترس همگان قرار می گرفت، می توان گفت خدمتی بود به کسانی که بضاعت مالی زیادی برای خریدن تار نداشتند. اکنون نیز کار سازندگان وسایل موسیقی سنتی بر همین نوال است . هم استادان برجستة سازنده به رحمت ایزدی رفته اند و تعداد شاگردان آنها هم بسیار محدود است. و کسی دنبال ساختن کارهای ارزنده و نخبه
نمی رود زیرا معاش آنها از این راه تأمین نمی شود. بنابراین ساختن وسایل خوب موسیقی رو به افول نهاده و امکان دارد چند صباحی دیگر این صنعت به طور کلی از رونق بیفتد. چه خوب است مرکز حفظ و اشاعة موسیقی به تربیت استاد کارهای ماهر، همت گمارد.

شاهرخ در خلال کار، شاگردانی نیز تربیت کرده که یکی از آنها به نام نور جهان تار ساز مطرح بود وی مبتکر تار سه تکه بود اما چون صدا دهی آن کامل نبود، پررونق نشد. اگر به جای نوآوری هم چنان به ساخت تارهای معمولی می پرداخت به دلیل ذوق و قریحة خوبی که داشت بهتر می توانست به جامعة هنری خدمت کند.